(Müzik...)
(...)
(Müzik)
(Kadın dış ses) Hadi oğlum, hadi. Koş, dayan biraz.
(Kadın) Koş Ferhat, hoş.
(Kadın derin nefes alıyor)
(Kadın dış ses) Hadi oğlum, hadi koş.
(Kadın derin nefes alıyor)
(Müzik)
Vay yakışıklı, ne işin var senin burada?
Yolunu şaşırmış bu, belli.
(Gülüyorlar)
(Kadın derin nefes alıyor)
Ferhat. Ferhat.
Ferhat, bak bana, burada saklanacaksın.
Ortalık sakinleşene kadar da dışarı çıkmayacaksın, söz mü?
Anne, bırakma beni, anne.
Hey, bana mı geldin yakışıklı?
-Biz zaten buluşacağız. -Bırakma beni.
Bak ne yapalım, ben sana bunu vereceğim, buluşana kadar sakla.
Tamam mı? Hadi sakın korkma. Hadi saklan, hadi.
Dur!
(Islık çalıyor)
Şehnaz.
Şehnaz, hadi bak, iyilikle söylüyorum.
Kendi ayağınla gel.
(Erkek) Hani o maviş oğlun var ya...
...buralarda bir yerde saklıyorsun, biliyorum...
...gözünün önünde gebertirim o (***).
Hadi.
(Müzik...)
(...)
Hoş geldin yakışıklı.
Beni istemişsin.
-(Kadın) Dur, ben çıkarırım. -Dur.
Ne yapıyorsun be?
(Müzik)
Kusura bakma.
Hanımefendi, iyi misiniz?
(Erkek) İşine bak!
-Beyler, hayırdır? -İşine bak lan!
(Müzik...)
(...)
(Sert fren yaptı)
(Müzik...)
(...)
(Müzik)
Hayda! Yine zam geliyor.
-(Erkek çocuk) Neye geliyormuş usta? -(Erkek) Benzine, mazota.
Bu meret böyle yükselmeye devam ederse biz batarız, onu söyleyeyim.
-(Erkek çocuk) Abi, günaydın. -Günaydın.
-Ali, alsana şunları, bizim oğlan kırdı. -Hemen abi.
-Ne o, yine zam muhabbeti mi? -Başka ne olsun ki?
O kadar makine aldık, borç yaptık. Hepsi dolarla bunların.
-Ali, çay ver, oğlum. -Hemen usta.
-Günaydın. -(Hep bir ağızdan) Günaydın.
Hallederiz babam, sıkma canını.
Bugün şu Kapalı Çarşı'daki kadınla görüşmem var.
Koskoca köşkün tadilatı, zaten o işi aldık mı gerisi kolay.
Sen bana bakma oğlum, boş bulundum. Hallolur bir şekilde.
Tabii hallolur babam, nedir yani.
Gerçi kadın hiçbir şeyi beğenmiyormuş.
-Belki bizi beğenir. -Hadi inşallah.
Sen dert etme, her şey olacağına varır.
-Oğlum, çay versene. -(Ali) Verdim ya usta.
Ha!
(Müzik...)
(...)
(Erkek) Maşallah. Maşallah.
(Erkek) Bu gözler böyle bir güzellik görmedi.
Kayıtlara geçmiş en büyük yakut 27,75 gramdır.
138 karat.
Bu da yaklaşık 20 gram.
-Nereden buldunuz bunu? -Hep bizdeydi.
Osmanlı'da bir sultan kavuğunu süslüyordu. Bu yüzden bu kadar değerli.
-Gördüklerime hayran kaldım Banu Hanım. -(Banu) Sizin özel parçalar seçtim.
Alıyorum bunu da.
Teslimat nasıl olacak? Ya ülkeden çıkışı?
Hepsi bizde.
Tüm riski ben alıyorum, siz o tarafını düşünmeyin.
(Müzik...)
(...)
(Erkek) Yoruldun tabii. İlaçlar zaten yoruyor.
Bir andan okul, bir yandan provalar falan.
Ne gerek var? Hiç kendine dikkat etmiyorsun.
Ekip haftaya İzmir'e gidiyor, konser için.
Yolları açık olsun.
Gidemeyeceğini biliyorsun değil mi Şirin?
Banu zaten--
Ne Banu ne doktor benim umurumda, Yiğit!
Ama nişanlın umurunda.
Sen enerjini düğünümüze sakla.
Yakında Şirin Arhan olacaksın.
(Makine çalışıyor)
Ali, kapat makineyi!
Çıkayım artık, kadına geç kalacağım.
Ferhat abi, köşk işi olursa dükkân ne olacak?
Cep numarası yazar, koyarız kapıya.
Gelen giden olursa sen koşturursun, iş kaçırmamamız lazım.
Zaten köşk yakınmış oğlum, Beykoz'da.
Uzak olsa ne olur abi, ben yetişirim.
-İnşallah olsun da. -Olacak olacak, bu işi almamız lazım.
Hayırlısıysa olsun evlat.
(Müzik...)
(...)
-Buyur kardeşim. -Merhaba.
Banu Hanım'la görüşecektim.
Mimar Cem Bey yönlendirdi, köşk tadilatı için. Marangozum.
Buyur burada bekle, ben haber vereyim.
(Müzik)
İlgilenir misiniz?
-Fransız işi. -Öyle.
1855 Fransa yapımı.
İşçilik kusursuz.
Sekiz yılda yapılmış, sonra da Dolmabahçe'ye hediye edilmiş.
Oradan da sizin koleksiyonunuza.
-Banu Karalı. -Ferhat.
Daha önce böyle bir restorasyon işi yaptınız mı Ferhat Bey?
Yaptık desem yalan olur Banu Hanım.
Ama biz her işimizi kendimize yapıyormuş gibi yaparız.
Bizim sözümüz teminatımızdır.
Açık konuşayım...
...uzun zamandır köşkün yıllık bakımını yapan ustamızı bir süre önce kaybettik.
Bu benim için zorunlu ve büyük bir değişiklik olacak.
Köşkle ilgili biraz takıntılıyım.
O yüzden buradayım.
İddialısınız.
Evet, iddialıyım.
Ama zaten Mimar Cem Bey de onun için yönlendirmiştir.
İşlerimizden memnun kaldığı için.
Ama daha önce böyle bir iş yapmamışsınız.
Evet, yapmadık ama bir yerden başlamak lazım Banu Hanım.
Önemli olan birinin o şansı size vermesi.
Haklısınız.
Mimar Sinan'ın da ilk eseri Şehzade Camii'ydi.
Geldiğiniz için teşekkür ederim.
Anladığım kadarıyla...
...sözlerim sizin için yeterli olmadı galiba.
Yoo, düşüneceğim Ferhat Bey.
-Değildi. -Efendim?
O, İstanbul'daki ilk eseriydi.
Sinan'ın ilk eseri Halep'teki Hüsreviye Camii'dir.
Kabalık ettiysem özür dilerim, öyle bir anda söyledim.
Yoo. Neden kabalık olsun, doğruyu söylediğiniz için mi?
Zamanınızı aldım, kusura bakmayın.
Ferhat Bey.
İş sizindir.
Yarın köşke gelin, detayları Sadık'la görüşürsünüz.
-Pişman olmayacaksınız. -Umarım.
(Telefon çalıyor)
Efendim?
Evet, benim, buyurun?
Evet evet, ödeyeceğiz.
Anladım, bu tarihi ileri atabiliyor muyuz?
Ha!
Zaten gecikmiş, öyle mi?
Tamam, yarın ödeyeceğiz.
Alo. Akşama iş var mı?
Aynen, haber bekliyorum.
(Banu) Nasıl gidiyormuş?
Hazırlıklar tamam, şeyhin yakutunu en son yerleştirecekler.
(Telefon çalıyor) Sorun istemiyorum.
-Alo. Merhaba Banu. -(Banu ses) Merhaba Hüsrev abi.
Toplantı var, gelmen lazım.
-(Banu ses) Tamam. Ne zaman? -Hemen şimdi, acil.
-Benim niye haberim yok? -Ani gelişti, kusura bakma Banu.
Neymiş bu kadar ani gelişen, hem de benim haberim olmadan?
-Gelince anlatacağız Banucuğum. -Tamam, geliyorum.
(Erkek) İlk olarak montürü tanımak lazım.
(Erkek) Çünkü pırlantanın güzelliğini ortaya çıkaran şey montürdür.
(Erkek) İki çeşidi vardır. Kalın tırnaklı ve ince tırnaklı.
(Erkek) Şu anda önünüzde incelemekte olduğunuz modelde...
...kalın tırnaklı bir montür kullanılmaktadır.
(Erkek) Piyasada en çok tercih edilenler kalın tırnaklı montürlerdir.
(Kadın) Şirin!
(Kadın) Şirin. Şirin, aç gözünü!
(Kadın) Hocam, ambulans çağırın!
(Müzik)
Kazım...
...o ne Allah aşkına? -Tarçın ya.
(***) bıraktım da.
(Hüsrev) Hoş geldin Banu.
Böyle acele, habersiz...
...meraktayım açıkçası. -Evet, biraz acele oldu, kusura bakma.
Evet?
Hüsrev anlatsın, o daha iyi ifade eder.
Hüsrev abi?
Cesur aracılığıyla bir teklif aldık. Sarı Soner'den.
Sarı Soner?
Uyuşturucu işi yapan.
Hatırladım.
Parasını bizim ağı kullanarak transfer etmek istiyor.
Sadece parayı yurt dışına çıkaracağız.
Bugün parayı çıkarırsak, yarın malını çıkarmamızı isteyecek.
(Müzik)
Anlıyorum ki burada herkes kararını vermiş.
(Banu) İyi.
Ben yokum. Bu işe girerseniz kendi ağınızla girersiniz.
Senin ağını, senin bağlantılarını kullanmadan...
...bu kadar büyük bir parayı transfer edemeyiz. Biliyorsun.
Benim uyuşturucuyla işim olmaz.
(Kazım) İşler artık eskisi gibi değil Banu, sen de biliyorsun.
Sadece tarihi eser çıkarmakla olmuyor.
Para transferi bizim yaptığımız en kârlı iş.
Senin işlerinin maşallahı var tabii, Allah daha çok versin de...
...biz de taş yemiyoruz.
Cesur, sakin olalım!
Banu...
...sen bana babanın emanetisin.
Ama ben buradaki herkesi düşünmek zorundayım.
Sen şimdi şey yapma... Acele etme.
Bir düşün, bakarız.
(Müzik)
Ben Ömer Karalı'nın kızıyım. Ne uyuşturucu taşırım...
...ne de parasını!
(Gerilim müziği)
(Telefon çalıyor)
Şirin'im, nasılsın?
Banu, Gamze ben.
Bir şey diyeceğim ama heyecanlanma.
-Bir şey mi oldu? -(Gamze ses) Derste bayıldı.
Hmm.
Çok güzel bir kanal bulduk.
Merak etmeyin, bütün ayarlamaları yaptık.
Hayır, hayır, bir aksilik çıkmayacak Allah'ın izniyle.
Tamam. Hadi selamlar, hürmetler.
Abi, Banu parayı taşımayı kabul etmemiş.
Ne demek lan etmemiş? Edecek lan!
Abi, kadın çok inatçı, laftan anlamıyor.
Biz de anladığı dilden konuşuruz, koçum!
Ne yapacağız abi?
Banu Hanım'ı en büyük zaafıyla vuracağız.
(Doktor) Durumu şu anda stabil. Ani üzüntü, stres, yorgunluk yok.
(Yiğit) İyi ama şimdi, değil mi?
(Doktor) Evet ama bundan sonra daha dikkatli olmanız gerekiyor.
En ufak bir streste kalbi çabuk yoruluyor, bunu anladık.
-(Doktor) Tekrar geçmiş olsun. -(Banu) Sağ olun.
Neye üzülüyor bu kız? Neye takıyor kafasını?
Bilsem.
(Şirin) Banu.
Şirin'im.
Buradayım canım.
İyisin, değil mi?
(Banu) İyisin.
(Müzik)
-Kolay gelsin Salim Usta. -Hoş geldin Ferhat Usta.
Yorulmadın mı babam?
Gün doğmaktan yorulur mu be oğlum?
Hem çalışırken asıl rahat ediyorum, biliyorsun.
(Ferhat) Ali?
Gönderdim haytayı, çok iş kalmadı zaten, bitti sayılır.
(Salim) Görüşmen nasıl geçti?
Bizden kaçar mı babam?
Nasıl yani?
-Aldın mı işi? -Aldım tabii baba. Aldım.
Baştan söylesene oğlum.
Her şeyi yoluna koyacağız babam, sen takma kafana.
(Banu) Dikkat et canım.
(Yiğit) Benimkini de getirir misin?
Gel canım, yat şöyle.
İyiyim, gerçekten.
Olsun.
Kal burada.
(Müzik...)
(...)
(Tezahürat ediyorlar)
(Müzik...)
(...)
Yeni bir dövüş çıkarsa haber verelim mi?
Bir işe başlıyoruz kısmetse.
-(Ferhat) Ama ihtiyaç olursa ararım. -(Erkek) Tamam.
Eyvallah.
(Gerilim müziği)
Geri gel.
-(Banu) Ne oluyor? -(Şirin) Banu?
(Erkek) Dur, dur.
Sadık!
-(Banu) Ne oluyor? -Tuzak!
(Gerilim müziği)
-Banu? -Yok bir şey, eğil.
Sakin olun. Aşağıda kalın, tamam mı?
(Sadık) Ben öndekini alıyorum, sen arkadakini al.
(Sadık) Hangisinden geçebilirsek arabayı oradan çıkaracağız, tamam mı?
-Tamam. -(Sadık) Hadi.
Banu!
(Aksiyon müziği)
(Banu) Sakın başını kaldırma, tamam mı? Yok bir şey.
-Ne yapıyorsun? -Geleceğim.
Şirin... Şirin, başını kaldırma.
-(Şirin) Banu, nereye gidiyorsun? -Korkma. Yok bir şey.
(Aksiyon müziği)
Gel ulan buraya!
(Silah sesleri)
(Gerilim müziği)
Ahh!
(Silah sesleri)
(Duygusal müzik...)
(...)
(Silah sesleri)
(Derin derin nefes alıp veriyor)
Şirin!
(Nefes nefese)
Şirin!
-Dokunma! -Sakin, sakin. Bir şey yok.
-Dokunma! -Korkma. Ben onlardan değilim.
-Kimsin sen? Neresi burası? -Burası benim marangozhanem.
-Korkma, bir şey yok. -Ben nasıl geldim buraya?
Size saldırdıklarını gördüm, yardım etmek istedim.
Bir şey yok. Sakin ol. Gerçekten.
Ablam nerede? İyi mi o? Bir şey mi oldu?
Dur, ablanı ara, al. Sakin ol. Bak, sakin.
Ben onlardan değilim. Sakin ol. Al. Nerede?
Al, ara ablanı, al.
Sakin.
(Nefes nefese) (Öksürüyor)
İyi misin?
(Nefes nefese)
Tamam. Acele edin. Şimdi konum yolluyorum sana.
-Hemen buraya bir araba gönder. -Koruyamadım.
-Uzakta değiliz zaten. Paşabahçe'deyiz. -Koruyamadım, kaçırdılar!
-Şirin'imi kaçırdılar, götürdüler. -Bulacağız, bulacağız.
-Nasıl bulacağız? Nasıl bulacağız? -Hişt!
-Nasıl bulacağız? Nasıl bulacağız? -Her yere bakıyorlar.
-Nerede, nerede? -Sakin ol.
(Telefon çalıyor) (Ağlıyor)
Alo?
-Şirin mi? -Şirin, Şirin!
-İyi miymiş? -Şirin, neredesin bir tanem?
Neredeymiş?
Evet.
Tamam, tamam.
İyisin değil mi Şirin? Tamam.
Ver.
Ver açayım.
Dur Sadık!
(Banu) Uzak dur!
-(Şirin) Banu! -Hey, hey!
-Kimsin sen? -Banu, beni o kurtardı. Bırak!
Kimsin sen?
Beni o kurtardı diyorum. Sadık abi, dur. Banu!
(Ferhat) Banu Hanım, sakin olun.
Ferhat?
Ben onlardan değilim. Sakin.
(Gerilim müziği)
-Bugün tadilat için gelen. -Evet.
Ben de sizin kadar şaşkınım.
(Ferhat) Ben onlardan değilim.
Kimsin ulan sen? Kimin için çalışıyorsun?
Ben marangozhaneme çalışıyorum. Sen kime çalışıyorsun?
Hmm.
(Banu) Sadık, tamam.
Umarım hikâyen doğrudur Ferhat.
Tekrar görüşeceğiz.
(Şirin) O kurtardı beni.
(Gerilim müziği)
(Kadın) Şirin'im!
Allah korudu. Ah, Allah korudu ya Rabb'im!
-Nasılsınız? -İyiyiz babaanne.
İyiyim, iyiyim. Merak etme, bir şey olmadı.
Nasıl merak etmeyeyim? Ya başına bir şey gelseydi?
-Bana bak, kimin yaptığı belli mi? -Değil.
Hüsrev'e haber verdiniz mi?
(Sadık) Verdik.
İyi. Gel benim bir tanem. Gel benim güzel kızım.
Oy, limon gibi olmuş suratı yavrumun.
Bundan sonra yalnız doktoru dinleyeceksin, duydun mu beni?
Şimdi sana sıcak bir çorba yaptıracağım, göreceksin, hiçbir şeyin kalmayacak.
Oy, benim güzel kızım, canım yavrum.
Hedefleri biz değildik Sadık. Şirin'i kaçırmaya çalıştılar.
Polisler ne oldu?
Bizden iki kişi gitti. Olayı olduğu gibi anlatacaklar...
...arabada onlar vardı diye.
-Silahlar? -Halledeceğim ben, merak etme.
Sakin ol.
(Kapı açıldı)
Şirin!
Şirin. Şirin, iyi misin?
Yok, yok, tamam, iyiyim ben. Bir şey yok.
Yalnız kalmak istiyorum sadece.
(Babaanne) Ay, bu kız şok geçiriyor. Vallahi şok geçiriyor.
Allah'ım ya Rabb'im.
İyi ki bu delikanlı çıktı karşısına.
Hangi delikanlı?
Babamın mezarı üzerine yemin ederim ki bunu yapanlar hesabını verecek!
Bu iş çözülene kadar Şirin köşkten çıkmayacak.
Kuş uçmayacak etrafta! Korumaların sayısını arttır!
Şirin'e hissettirmemeye çalışın. Gerilmesin.
Anlaşıldı.
Şu atölyedeki çocuk?
Timuçin.
(Timuçin ses) Olaydan haberim var.
Kim olduklarını öğrenmem lazım.
-Tam almış kızı bizimkiler... -Sonra?
...bir herif çıkmış. Nereden gelmiş, nasıl gelmiş, görmemişler bile abi.
-Ee? -Kızı almış gitmiş.
(Bardak kırıldı)
Ulan geri zekâlılar!
Bostan korkuluğu diye mi tutuyorum ulan ben sizi, ha?
(Gerilim müziği)
Alo.
Para işinde bir pürüz çıktı.
Yok, yok, uzamayacak.
Uzamayacak dedim ulan!
Birkaç güne daha ihtiyacım var.
(Burnundan soluyor)
Tamam, tamam.
Bu parayı yollamamız lazım Haydar.
(Duygusal müzik...)
(...)
(Martı sesleri)
(Duygusal müzik)
(Geçiş sesi)
Makarna, en sevdiğim!
Hadi yiyelim kuzum.
(Duygusal müzik)
Anne, babam buraya gelecek, değil mi?
Ama nasıl gelecek? Bilmiyor ki burayı.
Baban bulur bizi oğlum.
Babam olsaydı bizi korurdu, değil mi? Kötü adamlardan kaçmazdık o zaman.
Korurdu yavrum.
Ben de büyüyünce seni kurtaracağım. Kötü adamları öldüreceğim.
Sakın. Bir daha duymayacağım.
Bir cana kıymak dünyadaki en kötü şey.
Ferhat, bir insan ölürse çok insan ölür, unutma.
Ben kötüleri diyorum ama.
Ne olursa olsun. Söz ver bana, asla bir cana kıymayacaksın.
Ha? Söz ver dedim.
Söz.
(Araba yaklaşıyor)
(Araba kapıları açıldı)
(Erkek) Burasıymış.
Bizi buldular. Ferhat, gel canım, gel.
(Kapı vuruluyor)
(Tespih sallıyor)
(Islık çalıyor) (Kapı zorlanıyor)
Hop, hop! Atla.
Aferin. Gel buraya, bu taraftan. Koş Ferhat, koş!
(Geçiş sesi)
(Kapı tıklanıyor)
(Kapı açıldı)
(Banu) Bu akşam ben getireyim dedim.
(Banu) Nasıl olduğunu da merak ettim.
(İç çekiyor)
Küçükken bir gece babam sütümü getirmeye gelmedi.
Merak ettim, çıktım baktım...
...çalışma odasında bir arkadaşıyla konuşuyor.
Hayatta istediği her şeye sahip olduğunu anlatıyordu.
"Baba olmak istedim, oldum.
Hep sevdiğim işi yaptım...
...ne hayatın bana borcu kaldı ne de benim ona."
Böyle dedi.
Şirin'im, babamla ilgili durumundan--
Biz bugün ölebilirdik Banu.
Ama hayatın bana borcu kaldı.
Ben hayatta yapmak istediğim tek bir şeyi yapmadan ölebilirdim bugün.
Ama ne fark ettim biliyor musun, ben böyle yaşamaya devam ettikten sonra...
...bir 50 sene daha yaşamışım, hiçbir şey fark etmeyecek.
Ben yaşamak istiyorum Banu.
Bugünden sonra istediğim gibi yaşamak istiyorum.
(Hüzünlü müzik)
-Banu, iyi misin? -Değilim. Nasıl iyi olabilirim?
Haklısın.
Ama onları bulacağım Hüsrev abi.
O kurt postundaki köpeklerin inlerini teker teker bulacağım.
(Aksiyon müziği)
-Nasılsın Banu? -İyiyim.
Ama daha iyi günlerim oldu.
Yolu kapatan kamyonet MOBESE kayıtlarına göre...
...bir süre önce gelip orada beklemiş. -Kim olduğunu bulabildin mi?
Henüz değil. Plakayı kapatmışlar tabii.
Ama bulacağım, merak etme sen.
Soner'in işi mi sence?
Narkotik her hareketini izliyor. Takibe takılan...
...şüpheli hiçbir hareketi yok...
...ama tabii yine tedbirli olmakta fayda var.
-Diğeri? -Marangoz mu? Temiz.
Birkaç kavga dövüş işine bulaşmış, o kadar.
Başka?
On yıldır babasıyla o atölyede çalışıyor. Başka kimsesi yok.
Birkaç yıldır paralı dövüş işlerine bulaşmış. Bir de birini arıyor.
-Kimi? -Onu henüz öğrenemedim.
Banu, yani gerçekten...
...tesadüfen oradaymış gibi görünüyor. Kendi hâlinde bir adam.
Peki. O zaman borcumuz olan teşekkürü edelim kendisine.
Banu bir kere yok dediyse o iş olmaz. Geri vitesi yok kızın.
R'yi koymamışlar, ne yapacaksın. İkna edemeyeceğiz.
Banu yapmıyorsa bu işi, sen yapacaksın.
Banu'dan habersiz yaprak bile kıpırdayamaz.
Ben sana verdiğim sözü tuttum, onu ikna etmek için...
...elimden geleni yaptım. Daha fazla zorlama.
(Gerilim müziği)
Peki. Tamam.
Tamam.
(Hızar çalışıyor)
Kolay gelsin.
(Salim) Sağ olun. Hoş geldiniz. Buyurun.
Ferhat'a gelmiştim.
Ferhat, biraz konuşabilir miyiz?
Tabii. Buyurun dışarıya çıkalım.
Yok yok, biz çıkarız. Ali, gel.
Buyurun. Ne için gelmiştiniz?
İki sebebi var.
Birincisi, bizzat teşekkür etmek istedim.
Teşekkürlük bir şey yok. Kim olsa aynı şeyi yapardı.
Kimse yapmazdı.
Kimse öyle kendini kurşunların arasına atmazdı.
Kardeşimi kurtardın. Ne kadar teşekkür etsem az.
-İyidir inşallah. -Şirin mi? İyi.
Sayende.
(Ferhat) Estağfurullah.
İkinci sebebiniz nedir?
Şirin için aldığın riske karşılık küçük bir hediye.
(Banu) Ben kimseye borçlu kalmak istemem.
Sen bana ihtiyacım olduğu anda yardım ettin...
...ben de sana ihtiyacın için yardım etmek istiyorum.
Teşekkür kâfi. Hediyeniz kalsın.
Buyurun.
Yani benim paraya ihtiyacım var tabii ama...
...uğruna ter dökmediğimiz paraya değil.
Köşkün tadilatını bitirdiğimde hakkım olanı alırım.
Peki.
-Anlaştık? -Anlaştık.
(Kuşlar ötüyor)
(Müzik)
-İyi misin? -İyiyim, iyiyim.
Bir an önce başlamak istiyorum da.
-Ne zaman başlarsınız? -Hemen yarın.
-Çok güzel. Hayırlı olsun. -Sağ olun.
Ben etrafa bir bakabilir miyim? Şey, malzeme listesi çıkarmak için.
-Tabii. Kolay gelsin. -Sağ olun.
(Müzik...)
(...)
(Müzik)
(Kuşlar ötüyor)
(Ney çalıyor)
("Gel Gör Aşk Beni Neyledi" çalıyor...)
(...)
Nasıl yani?
Eğer rahatsız ettiysem kusura bakmayın. Öyle ben duyunca...
Yok canım, önemli değil. Ben şaşırdım yani sadece.
-İyisiniz değil mi? -Evet.
Siz peki, burada?
Ablanız çağırdı da köşkün bakımı için.
Anladım.
Evet. O da Behzat Usta'dan beri kimseye ikna olmuyordu.
Çok tuhaf.
Yani biz her işimizi kendimize yapıyormuş gibi yaparız.
O konuda bir sıkıntınız olmasın. Bizim sözümüz teminatımızdır yani.
Hayır canım, ben onu demedim. Yani işiniz için söylemedim.
Çok garip, şimdi söylesem inanmayacaksınız ama...
Yani söyleyin.
Tam şimdi çalarken size teşekkür edemediğimi düşünüp üzülüyordum...
...sonra bir bakıyorum, karşımdasınız. Sanki sizi çağırmışım gibi oldu.
Öyle olmuş.
-Baştan alalım mı? -Neyi?
Şirin.
Ferhat.
Eh!
(Televizyon açık)
Ferhat, neyin var senin oğlum?
Yok bir şeyim baba.
Sana her şeyi öğrettim ama yalan söylemeyi bir öğretemedim.
Onu da kendi kendime öğrendim baba.
Ferhat, sen iyi misin oğlum?
O geceyi düşünüyorum baba.
(İç çekiyor)
(Geçiş sesi)
(Araba kapısı çarptı)
(Salim) Allah'ım sen yardım et.
Doktor küçük yara bere dedi. Bir şeyin yokmuş.
Birazdan çıkarız. Aynı yere mi götüreyim seni?
Kötü adamlar annemi kaçırdılar.
Kim bu kötü adamlar?
Bilmiyorum ama annemi kaçırdılar.
Başka kimsen yok mu?
Yok. Babam da hapiste. Ya beni de alırlarsa?
Korkma, korkma. Kimse sana bir şey yapamaz artık.
Korkma.
Ben varım.
Bak, ibnü'l-vakt ne demektir, bilir misin?
Zamanın oğlu demektir.
Derler ki geçmişin vaktiyle meşgul olan, ikinci vakti elinden kaçırır.
Yani yalnızca şu an vardır.
(Salim) Derviş olan bilir ki geçmişin kimseye faydası yoktur.
Vakit, bu vakittir Ferhat, geçmiş zayi oldu, gitti.
Ona takılıp bugünü de zayi etme.
(Sadık) Bilmiyorum Banu, bilmiyorum.
Yani iş görüşmesine geldiği gün Şirin'in kaçırılması tesadüf mü?
Ben yemiyorum bunları.
O gün atölyede bir sürü para vardı.
Niye bu kadar uğraşsın ki?
O gece dibimize kadar girdi, Şirin de elindeydi.
(Banu) Bir şey yapmak istese yapardı.
Bilmem. Belki başından beri planı buydu.
Belki burnumuzun dibine girmeye çalışıyor.
Bizim beceriksizliğimizi ona yüklemekten vazgeç artık!
Köşke, hayatımıza girip ne alabilir bizden, ha?
Bu evde bizim dışımızda ne var?
Sadık, endişeni anlıyorum. Bu kadar şüpheleniyorsun madem...
...gözünü üstünde tutarsın. Ha?
Adamı avcunun içine kadar koydum, daha ne!
Anlaşıldı.
(Müzik...)
(...)
Vay, vay, vay!
Şu zenginliğe bak!
Bekâr kızları var mı bunların?
Malzemeleri indir.
Önce panjurlardan başlayalım diyorum baba.
Onları bir aradan çıkaralım, sonrasına bakarız.
Ustaya zanaatı sorulmaz.
Oradan başlayalım diyorsan oradan başlarız.
Estağfurullah baba, sen buradayken.
(Araba geliyor)
(Ferhat) Gönder.
(Ali) Bu da sonuncusu.
-(Ferhat) Kaldı mı bir şey? -(Ali) Yok, bitti usta.
(Şirin) Her zamanki gibi dinlenmen lazım masalları işte.
Yok yok, iyiyim, merak etme.
Sen hocalarla konuşursun, olur mu?
(Yaklaşan ayak sesi)
(Şirin) Tamam canım, okulda bir şey olursa ararsın. Hadi 'bye bye'.
Sen okulu kafana takma sakın, tamam mı? Ben konuşurum hocalarınla.
Neden? Velim misin sen benim?
Tamam Şirin, ne oluyor ya? Azarlar gibi. Allah Allah, bir şey demedik.
(Şirin) Ben de bir şey demedim.
Ama kendi işimi kendim halledebilirim. Değil mi?
Hallettim de zaten.
Vay!
(Yiğit) Bak, sana bir şey söyleyeceğim.
-Şirin. -Ya!
Senin sinirin bozuldu bak.
Gel kaçırayım seni biraz ha?
-Kafan dağılır. -Hayır bak...
...iyiyim ben, gerçekten.
Sen demiyor muydun zaten çok yoruluyorsun diye? Dinleniyorum!
(Şirin) Sen beni merak etme yani.
Tamam Şirin, tamam.
(Müzik...)
(...)
Bu mu Şirin'i kurtaran herif?
Banu'nun yaptığı da olacak iş değil. Ver eline üç kuruş, gönder.
Elin serserisini eve sokmak ne ya?
Vardır Banu'nun bir bildiği.
Benim gözüm hiç tutmadı bu herifi, haberin olsun.
Merak etme, gözüm üstünde.
(Kuşlar ötüyor)
(Matkap sesi)
(Yiğit) Sağ ol.
(Kapı kapandı)
(Müzik)
(Banu dış ses) Var mı bu hafta önemli bir müşteri?
(Erkek) Yok Banu Hanım. Yani şu Kayserili adam gelmek istiyor ama.
Anladım.
Hoşlanmıyorum o adamdan.
Gelip senden alışveriş yapacaksa tamam.
(Erkek) Tamam Banu Hanım.
(Müzik)
Timuçin, var mı bir haber?
Kamyonlara ulaşamıyor musunuz peki?
Kim bu kadar iyi organize olabilir?
Neyse, tamam.
Anladım, bekliyorum.
Hoşça kal.
(Müzik)
Selam.
(Şirin) Kahve?
(Kuşlar ötüyor)
Teşekkürler.
Bayağı sıkı çalışıyorsunuz. Hemen başlamışsınız.
Vallahi siz de öyle.
Ben çok mu şişirdim kafanızı? Özür dilerim rahatsız ettiysem.
Yok canım, olur mu ya? Bayağı güzel çalıyorsunuz.
Sıkı çalışıyorsunuz yani siz de.
Teşekkür ederim.
Ama daha çok yolum var. Aslında o kadar da iyi sayılmam.
-Müzisyen misiniz? -Yok.
Yani keşke.
Takı tasarımı okuyorum ben, son sınıf.
Evet, ben de öyle bir şey var sandım hani...
-Ne gibi? -Ne bileyim, albüm gibi.
Gösteri gibi.
Yakınlarda var bir konser.
Ama durumlar böyleyken gitmem biraz zor.
Tabii.
-O geceki olayı diyorsunuz, değil mi? -Yani o da var. Tabii ama...
...o sahneye çıkacak cesaretim yok zaten benim.
Gitmesem de olur aslında.
Yani sahneye çıkacak cesaretse...
...bu yüz yıl geçse de değişmez o his.
Bu şey gibi, ringe çıkmak gibi.
Çıkana kadar her şeyi gözünde büyütürsün, stres yaparsın.
Sonra?
İlk yumruğu yiyince her şeyi gözünde büyüttüğünü anlarsın.
(Ferhat) Onun gibi bir şey bu.
Sen hiç çıktın mı? Ringe yani, öyle gibi konuştun da.
(Kuşlar ötüyor)
Sadık abi, ne var? Konuşuyoruz!
Sorun yok. Ben zaten işime bakayım. Teşekkür ederim. Sağ ol.
(Karga öttü)
(Kuşlar ötüyor)
(Karga öttü)
(Cırcır böceği sesi)
(Müzik)
(Salim) Hayırdır oğlum?
Bir şey yok baba.
Bugünlerde de başka şey demez oldun ha!
Sen de pek bir evhamlı oldun baba.
(Müzik)
(Martı sesleri)
(Duygusal müzik...)
(...)
(Vapur düdüğü çaldı)
(Kuşlar ötüyor)
(Müzik)
(Banu) Günaydın.
Kusura bakmayın, ortasından başlayacağım.
Lafı uzatmanın manası yok.
Benim buradaki her hareketimi izletiyorsunuz, eyvallah da...
...peşime adam takıp ailemi huzursuz etmek nedir?
(Müzik)
Kardeşim söz konusu.
Kimseye güvenmemekte haksız mıyım?
Seni tanımıyoruz sonuçta.
Mesele bu mu yani? Kardeşinizin güvenliği.
Elbette bu! Yetmez mi?
O zaman içiniz rahat olsun Banu Hanım.
Ben bu kadarım, göründüğüm kadarım.
Kimse göründüğü kadar değildir.
Adamlarını evimin etrafında dolaştırma.
(Müzik)
Adamlarını çek.
(Müzik)
Ne haber Ali?
(Ali) İyidir Aysel.
-Sen nasılsın? -(Aysel) İyi, ne olsun?
-Kaç gündür dükkân kapalı hep. İş mi? -Evet.
Ben de müşteri bir şey getirecekti de ondan geldim.
Dönüyorum şimdi.
Anladım, peki.
Ben de bunu getirmiştim dükkândan.
Ay çöreği. Ferhat sever.
-Verirsin sen. -Olur, çok sağ ol.
Ben de çok severim zaten.
-Neyse, hadi kolay gelsin. -Sana da.
Sütunları bitirir bitirmez de cila işine başlarız...
...onu da kamyonetle almak lazım.
Az bir malzeme değil. Ne olur ne olmaz, ha?
Ferhat!
Cila diyorum, cila!
Tamam babam, alırız. Cila nedir?
Tükenecek hâli yok ya? Uranyum sanki anasını satayım.
Ne biçim konuşuyorsun milletin önünde?
Abla, bir baksana, yeter mi bu kadar?
Hepsini doğra, kenarlarını da al.
Onu bitirdikten sonra Şirin'e de bir bak.
Yetiştim vallahi!
Abla, bana da bir tabak koysana be.
Tamam ablacığım, koyarım ama çabuk yiyin, tamam mı?
-(Kadın) Mutfakta çok iş var. -(Ali) Tamam, iki dakikada yerim.
Şunu da sonra çayla yeriz.
-Ne bu? -(Ali) Ay çöreği.
-Ay çöreği. -(Ali) Evet.
-Nereden çıktı bu? -(Ali) Aysel getirdi.
Sana da selam söyledi abi.
Aysel mi?
-(Ali) Evet. -Yaşıtın mı ulan senin o?
Yani usta...
...ben o kadar büyük değil diye biliyorum onu.
Allah Allah! O kadar büyük değil diye biliyorsun ha?
Fakat kız da iyi tutturmuş ay çöreğini.
Nereden bilsin senin o kadar sevdiğini?
(Ali) Teşekkürler.
(Müzik...)
(...)
(Müzik)
(Köpek havlıyor)
(Gerilim müziği...)
(...)
-Hayırdır Ferhat bu saatte? -Malzeme alacağım.
(Müzik)
(Korna çalıyor)
-Ne oluyor? -Tadilatı yapan usta geldi.
Ne bu rezalet Allah aşkına!
(Korna çalıyor)
(Erkek) Ferhat! Aç kapıyı Ferhat! (Korna çalıyor)
(Erkek) Açsana şu kapıyı Ferhat! (Korna çalıyor)
Ne oluyor?
(Üst üste konuşmalar) Kapıyı aç!
-Banu Hanım! -Sakin ol.
-(Ferhat) Banu Hanım! -(Erkek) Sakin ol!
-Fatih, bırakın! -Bırak!
-(Banu) Fatih, bırakın! Bırakın! -Kendine gel!
Ferhat, ne oluyor gece gece?
(Babaanne) Bu ne rezalet! Atın şunu dışarı.
(Ferhat) Sana adamlarını çek demiştim.
Lan, bana bak!
Niye eşkıya gibi kapımıza dayanıp şov yapıyorsun sen ha?
-(Şirin) Yiğit! -Bana bak, çek arabanı!
O benim adamım değil.
Senin adamın değilse kimin adamı?
Lan, adam benim adamım!
-Ne yapacaksın? Ha? -Yiğit!
-Lan sen kimsin? -(Babaanne) Oğlum, yapma!
Lan benden ne istiyorsun? Kimsin sen peşime adam takıyorsun lan?
Nişanlımı senin gibilerden korumaya çalışıyorum.
(Yiğit) Peşine adam da takarım, ordu da takarım! Sana hesap mı vereceğim?
(Babaanne) Oğlum, tamam!
-(Banu) Yiğit. -Gel Allah aşkına, gel şuraya!
Yürü Şirin, yürü. Yürü!
Ameleyse ameleliğini bilecek! Hadsiz!
(Babaanne) Hadsiz!
-(Yiğit) Gel babaanne. -(Babaanne) Banu!
(Babaanne) Geç çocuğum, geç!
(Müzik)
(Bagaj kapağı kapattı)
(Müzik)
(Araba çalıştı)
(Müzik)
(...)
(Köpek havlıyor)
Yaptığını hoş görmüyorum.
Ama anlıyorum.
Özür mü bekliyorsun?
Evet.
Özür dilerim.
(Ferhat) Yine sen adam gönderdin sandım.
Ne yapayım?
(Duygusal müzik)
Ödeştik diyelim bence.
(Duygusal müzik)
Eyvallah.
(Duygusal müzik)
(Kapı kapandı) (Araba çalıştı)
(Duygusal müzik)
Ya, sen ne yapıyorsun?
Ne yapıyorsun? Ne demek takip ettirmek?
Elin serserisi benim nişanlımın burnunun dibinde dolanacak...
...ben de öyle duracağım, sonra da adamım diye gezeceğim, öyle mi?
Kimse beni korumaya çalışmasın artık! Yeter ya!
Şirin, yeter! Sesini indir. Nişanlınla konuşuyorsun.
Susayım ben değil mi babaanne? Sen sus, ben susayım...
...Yiğit Bey de mafyacılık oynasın! -Şirin!
-Sana ne oluyor? Ne bu hâllerin? -Bak, bıktım!
Anladın mı? Bıktım!
(Şirin) Bu raconunuzdan, korumalarınızdan, silahlarınızdan bıktım!
Ben bu hayatı istemiyorum ya!
Şirin? Ne oluyorsun?
Onu size sormak lazım Banu.
Ya, adam benim hayatımı kurtardı, geldi burada namusuyla...
...işini yapmaya çalışıyor.
Bir yandan Sadık abi, bir yandan Yiğit karabasan gibi çöküyorlar adamın üstüne!
-Ne oluyor ya? -Tamam, ben hallettim.
(Şirin) Neyi hallettin?
(Şirin) Sizin için her şey bu kadar basit mi?
Adam benim hayatımı kurtardı. Anlıyor musun Banu?
-Şirin, nereye? -Ferhat'tan özür dileyeceğim, bırak!
Kimseden özür falan dilemeyeceksin Şirin!
(Şirin) Rahat bırak beni!
Aa! Yeter artık, sakin ol!
Babaanne.
(Müzik)
(Kapı açıldı)
(Müzik...)
(...)
(Köpek havlıyor)
-Şirin? -(Şirin) Ferhat.
Ben senden çok özür dilerim.
Ne işin var burada?
(Müzik)
İçeri davet etmeyecek misin?
Buyur.
(Müzik)
Ben senden Yiğit adına çok özür dilerim.
Kimse adına bir şey yapma.
-Senin bir suçun yok. -Hayır, var işte.
-Yiğit beni kıskandığı için-- -Şirin, tamam.
Ya, Ferhat, bak...
...ben hayatımda ilk defa böyle bir şey yapıyorum.
Senden özür dilemek için.
İşi bırakmayacaksın, köşke döneceksin, değil mi?
(Müzik)
Niye yapıyorsun bunu?
(Müzik)
Sen benim hayatımı kurtardın.
(Şirin) Sonra beni anladın.
Yani k-kötü bir adam olamazsın sen, hem...
...lafımız teminatımızdır, dedin.
Söz verdin.
(Duygusal müzik)
(Televizyon açık)
(Kapı zili çaldı)
(Televizyon açık)
(Kadın) Oo, Yiğit Bey, nerelerdesin kaç gündür?
Buradayız işte.
(Müzik)
-(Kadın) Neye takıldın sen yine? -Yok bir şey ya!
-Şirin'le kavga etmişsin. -Ya sıkıldım! Sıkıldım!
Şirin'den de, Banu'dan da, babamdan da...
...hepsinden sıkıldım!
(Müzik)
Bırak.
Bırak kendini.
Şirin anahtarımız bizim.
Babanı, Banu'yu alt etmek için o kıza mecburuz.
Sabredeceksin sevgilim.
Sonra her şey bizim olacak.
Her şey.
-(Ferhat) Baba. -(Salim) Buyurun, benim.
(Salim) Hayırdır inşallah. Şu sıralar pek atölyede kalmaz oldun.
Ne o, memnun değilsin herhâlde babam.
Memnun olmasına memnunum...
...da...
...senin canın sıkkın.
Geçen akşamki konu mu yine?
Başka bu sefer.
Güzel mi bari?
(Ferhat derin nefes verdi)
Olmayacak bir şey.
(Müzik)
Oğlum, bak...
...vaktiyle biz de gençtik. Biz de sevda çektik.
Burası var ya burası, o ne diyorsa onu yapacaksın.
(Salim) Sen varacağın toprağı değil, değeceğin rüzgârı düşün.
(Müzik)
Yüreğin başka, aklın başka diyorsa ne olacak?
(Müzik)
(Gamze ses) Haklılar, ölümden döndün.
Ben artık eski Şirin değilim Gamze.
O konsere geleceğim, sen hiç merak etme.
(Kuşlar ötüyor)
-(Gamze ses) Konuşuruz o zaman. -Tamam. Görüşürüz.
Günaydın.
--Kolay gelsin. -(Ferhat) Sağ olun.
(Kuşlar ötüyor)
-(Banu) Günaydın. -Günaydın.
(Kuşlar ötüyor)
O konsere gitmek istiyorum Banu.
İzmir'dekine?
-Bu konuyu konuşmuştuk. -Ya gideceğim diyorum Banu!
Şirin!
Az kalsın seni kaçırıyorlardı.
Güvenliğini düşünmek zorundayım. Senin için en iyisi bu!
(Şirin) Ya, değil!
Senin için iyi, buradaki diğer herkes için iyi ama benim için değil!
Namlunun ucunda yaşıyoruz, görmüyor musun?
(Gerilim müziği...)
(...)
Ah!
-Banu, ne oldu? -Yok bir şey!
-Hayır, var bir şey. -Yok bir şey.
Var diyorum!
Şirin mi yine?
Ben onun iyiliğini istiyorum.
Onu korumaya çalışıyorum.
Ama ne yaparsam yanlış yapıyormuşum gibi geliyor.
(Banu hızlı hızlı nefes alıyor)
Ben onu da kaybedemem babaanne.
Canım.
Canım yavrum.
(Müzik)
Halledeceğim ama. Merak etme.
Etmiyorum.
Her şeyi en iyi şekilde halledersin.
Evelallah.
(Ferhat) Ali, al oğlum şunu.
(Müzik)
Niye ağlıyorsun Şirin?
Göndermiyor, bak.
Beni buraya hapsediyor işte.
-Şirin, ablan senin-- -Bak, bana artık...
...ablan senin güvenliğini düşünüyor falan deme.
Ben artık bunları duymak istemiyorum.
Yumruk yemek istiyorum, hani sen bana dedin ya.
(Şirin) Her şeyi gözümde büyütmekten çok yoruldum ben artık.
Hiç korkmuyorum. Ama onlar bunu anlamıyorlar.
Ben artık burada böyle yaşamak istemiyorum.
Böyle mahkûm gibi ya da ne bileyim...
Kafesteki kuş gibi.
(Banu) Yalnız gideceğim.
(Ferhat) Banu Hanım.
(Banu) Evet?
İyi misin?
Söyle Ferhat.
Konuşalım mı biraz?
Atla.
(Müzik)
(Banu) Burayı pek kimse bilmez.
Anladım, merak etmeyin.
Güzel bir yer, huzurlu bir yer. Saklamanız normal.
Yakışıklı.
Aman ha, sıcaktır.
Dikkat et, yanma.
(Ferhat) Sağ olun.
Şirin'le konuştum.
Yani kardeşinizle konuştum.
Sıkıntıyı az çok biliyorum yani.
Köşkten sonra ailedeki tadilat işlerine de girdim diyorsun.
Yani...
Kusura bakmayın, öyle anlatınca ben de kayıtsız kalamadım.
Onun için...
(Banu) Rahatsız ol diye demedim.
Hayatımıza biraz hızlı girdin.
Biraz.
(Müzik)
Onu tanıyamıyorum artık. Eskiden daha kolaydı her şey.
Aslında yine kolay.
Açık konuşabilir miyim sizinle?
Bence biraz kontrol manyağısın.
Manyak dediysem, yanlış anlama ama--
Anladım. Anladım.
Ama öylesin yani.
(Ferhat) Babamın çok sevdiğim bir lafı var.
Her şey olacağına varır.
Onu nelerden korumaya çalıştığımı bilmiyorsun.
Aslına bakarsanız biliyorum.
O akşam ben de oradaydım.
Ama ne kadar korumaya çalışırsan çalış.
Olacağı varsa olur. Olmayacaksa da gördüğün gibi olmaz işte.
Haklısın.
Ne yapayım peki?
Onu rahat bırak.
Yoksa kardeşini kaybedersin.
Yani kardeşinizi.
Yani...
Aslında bana sorarsan... Sormuyorsun ama ben yine de söyleyeyim.
Bence kendini de rahat bırak.
Senin de ondan farklı bir yanın yok.
Neden bu kadar Şirin'in üstüne düşüyorsun?
(Ferhat) Sanki ablası gibi değil de--
Annesi gibi.
Değil mi?
Öyle olmak zorundaydım. Yoksa eksik kalacaktı Şirin'im.
(Müzik)
O daha çok küçükken ailemizin başına bir felaket geldi.
Ne oldu?
(Müzik)
Gönder diyorsun yani Şirin'i.
Yani...
Bence ikiniz için de en iyisi olur.
Peki, nasıl göndereceğim?
Bence sizin gibi zeki bir kadın için...
...bu bir sorun değil Banu Hanım.
(Müzik)
Hâlâ inanamıyorum. Gerçekten gidiyoruz, değil mi?
Yola çıktığımızdan beri tepkisizdin.
İstanbul'dan çıkana kadar inanamadım çünkü.
(Banu dış ses) Şirin'i bağ evine gönderdim.
Siz beni delirtmeye mi çalışıyorsunuz?
Şirin afra tafra bir hâllerde, sen kızı göndermişsin, benim haberim yok!
Bir karar alırken sana soracak değilim Yiğit.
Öyle demek istemedim Banu.
Biraz kafasını dinlesin. Yalnız kalmaya ihtiyacı var.
Siz de gerildiniz bu ara.
(Banu) İkiniz de biraz sınırı aştınız.
Bir toplasın kendini.
Sen de gereksiz kıskançlıklarından, paranoyalarından bir kurtul.
-Yiğit, oğlum-- -Tamam babaanne, tamam.
Banu, ne yapıyorsun Allah aşkına?
Çocuğun kıskanması çok doğal. Ne yapıyorsa sevgisinden yapıyor.
Ayrıca ne anlamı var? Elin adamıyla kalktın konsere gönderdin çocuğu.
-Bir de üstelik yalan söyledin. -Yalan söylemek zorundaydım babaanne.
Biliyorsun.
Kimsenin bu yolculuktan haberi olmamalı.
Sadık'la gönderseydin yavrum.
Gazeteye ilan vermekle aynı şey.
Sence Sadık benim olmadığım yerde kimin yanında olabilir?
Şimdi de herkes öyle düşünecek.
Banu...
...bir şeyi unutuyorsun.
Yiğit, Şirin'in nişanlısı.
Hı?
Yarın da kocası olacak. Duydun mu beni? Kocası.
Önce bir büyüsün...
...adam olsun. Sonra koca olur.
Bak, böyle davranmaya devam ederse evlenmelerine de izin vermem.
(Telefon çalıyor)
(Banu) Neredesiniz?
İzmir otoyolunu kullanmıyoruz.
Yol biraz uzun olacak ama daha güvenli olacak.
Her şey yolunda, merak etme.
Güzel.
Şirin nasıl?
O da iyi.
Al bak, konuş.
Alo, ne haber Banu?
(Banu ses) Ben iyiyim, sen nasılsın?
Nasıl olabilirim sence? Çok iyiyim. Hiç bu kadar iyi olmamıştım.
Sesindeki şu mutluluğu duymak her şeye değer bir tanem.
Banu...
...ben dün için çok özür dilerim.
-Haklısın, ben hep kendimi-- -(Banu) Boş ver. Düşünme.
Bugünün keyfini çıkar. Öpüyorum.
Ben de seni.
-Ne oldu? -Ya ben...
...kendimi parçaladım Banu'yu ikna etmek için.
Kılı kıpırdamadı. Sen nasıl ikna ettin?
Her şeyi de bilme.
Oo, meslek sırrı diyorsun yani.
Yani, öyle de denilebilir.
İnsan ahşaba şekil verirken çok şey öğreniyor.
İnsanların fikirlerine de şekil verebilmek gibi mi?
Gibi.
Peki.
Nasıl olduğunu geçtim. Neden?
Neden bana yardımcı olmak için bu kadar zahmete katlanıyorsun?
Sen beni köşke döndürmek için niye zahmet etmiştin?
Çünkü...
...sen iyi birisin bence.
Tamam, sen de fena değilsin işte.
Ayrıca bayağı iyi anlaşıyoruz.
Yok canım, onu da nereden çıkardın.
(Müzik...)
(...)
(Müzik...)
(...)
Ne oldu ya? Bir şey mi oldu?
(Ferhat) Durgunlaştın.
Biraz gerginim sadece.
Konser yüzünden. Ben hazır değilim galiba.
Senin gerginliğin açlıktan.
Şimdi bir yemek yeriz, hiçbir şeyin kalmaz.
-Ne olmuş Hüseyin? -Araçları bozulmuş Banu Hanım.
Bir sorun mu var?
Arıza yaptı galiba. Normalde pek teklemezdi ama.
Sizi ben bırakayım, çocuklar arabayı halleder.
Olur mu öyle şey?
(Banu) Ferhat bizim için gitmedi mi?
Onun yokluğunda siz de bana emanet sayılırsınız.
(Banu) İtiraz istemiyorum.
Üstümüz başımız toz toprak. Araba kirlenmesin.
Kirlensin canım, ne olacak?
(Banu) Buyurun.
(Müzik)
(Şirin) Ne güzel bir köymüş burası.
(Ferhat) Evet, ben de yeni öğrendim.
(Şirin) Sen İzmir'e mi gittin yakın zamanda?
Evet.
-Geçen hafta. -Ne güzel.
Neden?
(Müzik)
Yani özel bir şeyse tabii...
Yok, özelliğinden değil.
(Müzik)
Yemeğin üstüne biraz yürüyelim mi? Hiç hareket etmedik bugün.
Olur, çok iyi olur.
(Şirin) Ne ağaçları bunlar? Biliyor musun?
(Ferhat) Kestane.
Ihlamur ağacı.
Meşe, onu da biliyorsundur herhâlde.
Yok, bilmiyorum.
Sen hiç coğrafya dersi almadın mı kızım?
Aldım da unuttum, oğlum.
(Gülüyorlar)
Sen nereden öğrendin peki bu kadar şeyi?
Biraz babamdan, biraz da kitaplardan.
Baban çok tatlı. Ben pek tanıyamadım tabii ama...
...iyi biri olduğu yüzünden belli.
İyidir, iyidir.
Sizinkiler?
Ben ailemi küçük yaşta kaybettim.
Bir tek Banu kaldı.
Özür dilerim.
Öldürüldüler.
Ne?
Annem, babam, abim.
Öldürüldü.
Kimseye anlatmadım bunu daha önce.
Anlatılacak bir şey de değil zaten.
Ama sen nasıl bir hayat yaşadığımızı gördün.
Beni nereden kurtardın.
Senin bile kafana silah dayadılar.
(Gülüyor)
Keşke sormasaydım.
Önemli değil. Ben çok küçüktüm. Pek bir şey hatırlamıyorum.
Daha çok Banu hatırlıyor olanları.
Neyse, sen kestanelerden, çınarlardan bahset.
Çınar değil, ıhlamur.
(Müzik)
(...)
(Salim) Kurabiye de veriyorum yanında.
Olur.
Ferhat mutlu bir çocukluk geçirmiş. Belli.
Mutluyduk ya.
İkimiz aile olduk.
İnsan ailesi eksilince kıymetini bilmez.
Bilirim.
(Müzik)
Annesiyle hiç fotoğrafı yok.
Kusura bakmayın.
Öyle pat diye söyledim.
Ee...
Evet. Kaybettik annesini. Kader.
(Müzik)
Niye aldın bunu?
Hatıra.
Ben de bir hatıra istiyorum.
(Gülüyorlar)
Sen de bayağı antikasın ha.
(Gülüyor)
Bu yolculuğu hiç unutmayacağım.
Sana konserden önce son bir kıyak yapayım mı?
(Duygusal müzik)
Nasıl?
Teşekkür ederim.
Ağla diye getirmedim ki seni.
Kusura bakma, tutamadım kendimi.
Hâlbuki ne kadar güzel.
Evet.
(Duygusal müzik)
Çok güzel.
Biz babamla kötü ayrıldık.
Anlamadım?
Yani...
...ben kavga etmiştim onunla.
Onu son görüşümde.
Çok küçüktün.
(Duygusal müzik)
(Derin nefes alıp veriyor)
(Duygusal müzik)
İyi misin?
Evet.
İyi geldi.
Çok özür dilerim, kusura bakma.
Olur mu ya? Nasıl söz o?
Bırak kendini.
(Duygusal müzik)
-Tam zamanında geldik. -(Şirin) Evet, çok iyi oldu.
Şirin!
Ben sana demedim mi ama gelirim diye?
Merhaba.
-Görüşürüz. -Bol şans.
İyi de kızım bu ne hâl? Üstüne yıldırım falan düştü herhâlde.
Onun gibi bir şey oldu.
Geç, geç, geç...
Nasıl yani? Çabuk anlat. Neler oluyor?
-Bak, düşündüğün gibi bir şey yok. -Tamam, otur şuraya.
İyi anlaştık, evet ama...
Olamaz zaten öyle bir şey. Biliyorsun, ben--
(Gamze) Vallahi bal gibi de olur.
-Olmuş bile zaten. -Ya Gamze!
Şirin, beni biliyorsun. Yiğit'i günahım kadar sevmiyorum.
(Gamze) Sana da hiç yakıştıramıyorum. Doğruya doğru.
Bunları şimdi konuşmasak?
Konserden başka hiçbir şeyi düşünmek istemiyorum.
-Tamam, tamam. Hadi. -Hadi.
("Gel Gör Aşk Beni Neyledi" çalıyor...)
(...)
("Gel Gör Aşk Beni Neyledi" çalıyor...)
(...)
(Geçiş sesi)
("Gel Gör Aşk Beni Neyledi" çalıyor...)
(...)
Nasıl, iyi miymiş?
İyi, iyi. Her şey yolunda.
Sen nasıl güvendin bu çocuğa bunca karmaşanın içinde?
Senin kadar olmasa da biz de insan sarrafı sayılırız Eleni Hanım.
(Gülüyorlar)
Haksız mıyım?
Senin de gözün tutmadı mı?
Bu salak, sonra biz marangozuz ya...
...getirdi tahtayı, abi ne olur yap, ne olur yap.
Yahu olmaz oğlum. Ne olur yap...
Çıkan sesi duymanız lazımdı yani.
(Gülüyorlar)
Şirin, nereden buldun bu adamı? Hep getir bunu.
Hı, olur olur, getiririm.
Sıkılmıyorsun inşallah. Tanımıyorsun ya kimseyi.
Yok canım, sen varsın. Sıkılır mıyım?
Seni tanıyorum ya.
Nasıldık sence?
Çok güzeldin... Çok güzeldiniz.
Çok iyiydiniz yani.
Çok güzeldi ya.
Hişt! Biraz hava almak ister misin?
Olur, çok iyi olur.
(Ferhat) Biz bir hava alalım, geliyoruz.
(Eleni) Kaç senedir tanıyorum ben seni?
En az on senesi vardır.
On senedir buraya kimseleri getirmedin.
Yalnız iki gündür tanıdığın o yakışıklı.
Lafı nereye getirmeye çalışıyorsun Eleni?
Ferhat'ı diyorum.
Alıcı gözüyle bir bakmadın mı yani?
Kim? Ben mi?
Benim derdim başımdan aşmış.
Yahu ne bu iş, iş, iş? Sen yaşamayacak mısın?
Bir baksana hâline.
-Ne varmış hâlimde? -Sağır mısın Banu?
Âşık ol diyorum, âşık!
Biraz da kendini düşün artık.
O benden küçük.
Olacak iş mi?
(Eleni) Küçülsün de cebime girsin.
(Eleni) Neyin derdindesin sen?
Bak, bahane arıyorsan adam gibi bir bahane bul.
(Şirin) Serin hava iyi geldi.
Dün geceki hâlimi düşünüyordum da o kadar mutsuzdum ki.
Bir de şimdiki hâlime bak.
Şimdi mutlu musun?
(Şirin) Şimdi buradayım.
(Şirin) Hayatımda ilk kez ne geçmişte ne gelecekteyim.
(Şirin) Sadece buradayım.
Mutluluk bu değil mi?
İbnü'l-vakt.
Ne demek o?
Zamanın oğlu demek.
Derviş olan bilir ki...
...geçmişin kimseye faydası yoktur.
Vakit, bu vakittir.
İki zamanı bir arada yaşamaya çalışan...
...bir zamanı zayi eder.
Oo!
Bilgi dolusunuz Ferhat Bey.
Demek tasavvuf da var ilgi alanlarınızın içinde.
Yani son zamanlarda, evet.
(Duygusal müzik)
Ne bu?
Hatıra.
(Duygusal müzik)
İnanmıyorum sana.
Çam sakızı çoban armağanı.
Gerçekten çam sakızı kokuyor, kokla.
(Duygusal müzik)
(Sessizlik)
Ne oldu?
Hiç.
(Sessizlik)
(Duygusal müzik...)
(...)
(Duygusal müzik)
Hoş geldiniz.
-Hoş bulduk. -Nasıldı yol?
İyiydi.
(Babaanne) Hoş geldiniz. Nasıl gitti?
İyi.
Yorulduk biraz ama.
Sağ ol Ferhat.
Bir şey yapmadım.
(Sessizlik)
Kahvaltı hazır, geçelim içeriye.
Yok, ben gideyim şimdi.
Yoldan geldim, babamlar bekliyordur.
Haklısın. Yorulmuşsunuzdur. Siz eve gidin, bir dinlenin...
...ama bana söz verin, akşama yemeğe bekliyoruz. Ha?
Şöyle doğru dürüst bir teşekkür edelim sana, değil mi?
Olur. Gelirim.
İyi günler.
Görüşürüz.
Ben bir elimi yüzümü falan yıkayayım.
(Erkek) Selamünaleyküm Ferhat.
Aleykümselam Bekir.
Ferhat, hayırlı günler.
-Hayırlı işler Hasan emmi. -(Hasan) Sağ ol.
Ferhat.
Ne haber Aysel? Nasıl gidiyor?
İyi çok şükür. Gel istersen.
Hatırlı bir kahvemizi içersin. Hem sana ay çöreği ayırdım.
Şimdi yol yorgunuyum ya.
Bir dahaki sefere geleyim, söz. Tamam mı?
Geçen gün de yedik ay çöreğini, çok güzeldi.
-Vallahi ellerine sağlık. -Afiyet olsun.
-Görüşürüz o zaman. -Tamam.
-Söz verdin. -Tamam, hayırlı işler.
Sağ ol.
(Çocuklar hep bir ağızdan) Ferhat abi, Ferhat abi!
(Çocukların oyun sesleri)
Oo! Ben de diyorum mahalle niye aydınlandı birden.
Meğer alemin kralı gelmiş be.
-Ulan Ali. -(Erkek) Vay! Ne haber Ferhat?
İyilik Yusuf. Kolay gelsin.
Eyvallah kardeşim.
(Ali) Bravo abi. Jilet gibi git kızın yanına.
Oğlum, ne kızı? Diyorum ya...
...iş yemeği için, teşekkür.
Hadi, hadi, bırak şimdi bu işleri abi.
Nasıl tavladın abi kızı?
Oğlum, boş yapma!
Boş yapma.
Olmaz, doğru diyorsun.
(Ali) O ciğerci kedisi, sen sokak kedisi.
(Ali) Yani koskoca Karalıların kızı sonuçta.
(Ali) Abi, bir şey mi oldu?
Yoo.
Aklıma bir şey geldi de.
Kusura bakma abi, ben o anlamda demedim, biliyorsun.
Yok oğlum, yok, sorun yok.
(Sessizlik)
(Duygusal müzik...)
(...)
(Duygusal müzik...)
(...)
(Kadın) Hoş geldin Ferhat, geç.
Hoş geldin Ferhat. Ne kadar şıksın.
(Ferhat) Sağ olun, siz de öyle.
Çiçekler de çok güzel, teşekkürler. Melek.
-Hoş geldin. -Hoş bulduk.
-(Banu) Buyur. -(Şirin) Hadi.
Hoş geldin yavrum.
Hoş bulduk.
-(Babaanne) Gel bakalım. -(Şirin) Oo!
Babaannem, döktürmüşsün yine.
Saçmalama Şirin'im.
Bugün ağır misafirimiz var. Yapacaktık elbette.
Zahmet etmişsiniz.
(Babaanne) Rica ederim Şöyle alayım sizi.
(Kapı zili çaldı)
Hah! Beklediğim misafir de geldi.
-Misafir? -(Babaanne) Evet.
Dünürümü çağırdım.
Ailece bir yemek yeriz dedim, değil mi?
(Gerilim müziği)
-Hüsrev, hoş geldin. -Kusura bakmayın, geciktik biraz.
(Babaanne) Yavrum.
Hoş geldin Hüsrev abi.
İyi akşamlar.
(Babaanne) Geç Hüsrev, geç. Geç yavrum. Buyurun.
(Gerilim müziği)
Bu, Ferhat...
...her eve lazım bu devirde.
Şey gibi, ne o? Var ya...
...İsviçre çakısı.
(Hüsrev) Açıyorsun, marangoz, açıyorsun, koruma...
...açıyorsun, şoför.
-Öyle. -Yoo.
Mert adam bulmak öyle kolay değil.
Evini, sofranı açıyorsun.
Aslında Ferhat...
...ben de sana şahsen teşekkür etmek istiyorum.
Yani aramızda öyle başta bir tatsızlık falan oldu ama...
...Şirin'im bugün iyiyse, senin sayende. Sağ ol.
(Yiğit) Sen de artık bizden biri sayılırsın.
Yakında aile oluyoruz, evleniyoruz, malum.
(Yiğit) Diyorum ki bizim evin işlerini de sen yap.
Ahşap doğrama falan, elinden ne geliyorsa.
Osmanlı, bayılıyorum Osmanlı'ya.
Osmanlı işlerini ben de severim...
...ama burası Osmanlı değil.
İran mimarisi özellikleri taşıyor.
19. yüzyılın sonunda, bu tarz köşkler yapılırken...
...daha çok doğu mimarisinden etkilenilmiştir.
(Ferhat) Ama bilmemeniz normal.
Bunlar öyle bakarak anlaşılmıyor Yiğit Bey.
Yiğit, şimdi bunları konuşmanın ne gereği var?
Olur mu? Ferhat'ı sofrada bulmuşum...
...mesaisinden mi çalayım yani?
(Babaanne) Çok akıllıca. Vallahi çok akıllıca.
Ferhat gibi ustabaşı nereden bulacaksınız ki?
İş güç konuşarak daha fazla Ferhat'ı sıkmayalım, ha?
Bu gece usta değil, misafirimiz.
Çok naziksiniz Banu Hanım. Onur duydum.
(Gerilim müziği)
(Telefon çalıyor)
Kusura bakmayın, ben kalkmak zorundayım.
Bu biraz acil bir konu.
Hayırdır Hüsrev abi?
Dur sen, merak etme.
(Hüsrev) Rahatsız olma Banu.
(Şirin) Beni başım tuttu biraz. Özür dilerim, kusura bakmayın.
(Yiğit) İyi misin?
Şirin'im, ne oldu? Çok açtın.
Yoldan herhâlde Banu.
-Geleyim mi? -Yok yok, hayır.
-Ben bir bakayım. -İyi olur.
(Gerilim müziği)
Şirin!
-Şirin, buraya gel! -İyi değilim dedim!
İyi olmaması gerek biri varsa o da benim!
Elin adamıyla İzmir'e gitmek nedir?
Tamam, konuşacağız.
Ne konuşacağız?
Yarın konuşacağız. Hadi, ne olur yalnız bırak.
Yiğit, ne olursun, hadi!
Yiğit, lütfen.
(Kapı kapandı)
(Sessizlik)
Ben de artık müsaadenizi isteyeyim.
Bir şey yemedin, saat de daha erken.
Yani daha fazla rahatsız etmeyeyim. Teşekkür ederim.
Peki, nasıl istersen.
Çok güzel bir akşamdı.
(Kapı açıldı)
(Sessizlik)
Şirin, sen ne yapıyorsun orada?
Konuşacağız.
Neyi konuşacağız? İn aşağı! Ne yapıyorsun?
-Yürü! Hadi gidiyoruz geri! -Bırak! Hiçbir yere gitmiyorum!
-Bırakayım seni, gel buraya. -Hiçbir yere gitmiyorum Ferhat!
-Beni dinleyeceksin! -(Ferhat) Şirin!
Şirin, çık dışarı! Konuşacak bir şeyimiz yok, çık dışarı!
Yapma. Lütfen. Nasıl hissettiğini biliyorum.
İnan bana, benim için de çok zordu.
Bana neyi açıklıyorsun? Ben senin neyinim?
Sen bana hiçbir şey açıklamak zorunda değilsin. Hadi!
Benim düne kadar hiçbir şeyim değildin.
Ama bugün...
...ben senin elini tuttum Ferhat.
Rüya, rüya! Rüya görüyorsun sen.
Gezdik, eğlendik, hoşuna gitti. Benim de hoşuma gitti, tamam mı?
Bu kadar. Bizim aramızda bir şey yok, olamaz da!
Söylediklerine inansam bir dakika durmam burada!
Ama inanmıyorum!
İnanmıyorum! Bana nasıl baktığını gördüm.
Gerçekti, biz gerçeğiz.
Bak, etrafına bak!
Bak!
Bizim aramızda dağlar var!
Ben bugün o dağlara çarptım, tamam mı?
Sen de çarpacaksın! Anlayacaksın bir gün!
Benim...
...o dağları aşacak gücüm var Ferhat.
Senin de var, biliyorum.
(Duygusal müzik...)
(...)
(Hüsrev) Var mı bir haber Yakup?
Yok abi. Arıyor hâlâ çocuklar.
Kim vardı yanında?
Bu üçü abi.
Ne çeşit aptallarsınız lan siz!
Ne çeşit aptallarsınız!
Üç adam, bir kadına sahip çıkamıyor musunuz lan?
-Konuşun! -Emrettiğiniz gibi...
...akşamüstü mağazaya götürdük Şehnaz Hanım'ı, Hüseyin Bey.
Evet?
(Erkek) Birçok şey seçti, hepsini aldık.
Sonrasında paketleri arabaya yüklemek için çıkınca...
Neden üçünüz birden çıkıyorsunuz?
Neden biriniz mağazada kalmıyor?
Elimizdeki paketler çoktu abi.
Vakit kaybetmek istemedik.
Vakit kaybetmek istemediniz.
Ama şimdi vakit kaybediyorsun, bak!
Hayatının kalan bütün vakitlerini kaybediyorsun!
Onu ne yapacağız?
Bulacaksınız bana Şehnaz'ı!
Yer yarılıp, içine girmiş olsa bulacaksınız!
Anladınız mı?
O gün beni kurtarıp buraya getirmiştin ya...
...gözümü açtığımda çok ürkütücü görünmüştü bana.
Şimdi dünyanın en güzel yeri gibi görünüyor.
O gün seni 500 metre kucağımda taşıdım.
O kadar güzeldin ki...
...yorulduğumu anlamadım.
Artık yanından ayrılmak istemiyorum.
Evdekiler anlamadan dönelim Şirin.
Hadi.
Ben babamla kötü ayrıldık, dedim ya.
Sadece o anı hatırlıyorum.
Onlar arabaya binerken beni de götürün diye ağladığımı...
...babamın sen ablanla kalacaksın...
...dediğini ve benim ona...
...bağırdığımı hatırlıyorum. Sadece bunu hatırlıyorum.
Şirin.
Küçüktün.
Üzme kendini.
Bir kadın yüzünden olmuş her şey.
Kimmiş o kadın, hatırlıyor musun?
Şehnaz.
Bu ismi hatırlıyorum.
Güya onun kocası...
...öldürmüş ailemi.
Kocası mı?
Bilmiyorum, yani emin değilim.
Kendimi zorlasam da başka bir şey hatırlamıyorum.
(Geçiş sesi)
("Selda Bağcan - Karlı Dağlar" çalıyor)
"Karlı dağlar karın almış karınan cananım benim"
"Kaç gündür de küsülüyüm yârınan"
"Dağlar yaz gelsin"
"Söylen tez gelsin"
"Hiçbir merhametli komşu yoğumuş"
"Cananım benim"
"Bizi barıştıra nazlı yârınan"
"Dağlar yaz gelsin"
"Söylen tez gelsin"
"Bizi barıştıra nazlı yârınan"
"Dağlar yaz gelsin"
"Söylen tez gelsin"
("Selda Bağcan - Karlı Dağlar" çalıyor...)
(...)
(Geçiş sesi)
Hadi, bırakayım seni.
Hadi.
("Selda Bağcan - Karlı Dağlar" çalıyor...)
(...)
("Selda Bağcan - Karlı Dağlar" çalıyor)
"Dedim yâre gidem, tutmaz dizlerim"
"Cananım benim"
"Ayrıldım da yâr yolunu gözlerim"
"Dağlar yaz gelsin"
(Garson) Hoş geldiniz hanımefendi. Ne almak istersiniz?
"Ayrıldım da yâr yolunu gözlerim"
(Geçiş sesi)
Makarna, en sevdiğim!
(Geçiş sesi)
Makarna istiyorum.
En sevdiğim.
(Gerilim müziği)
Şirin.
Efendim?
(Gerilim müziği)
Bunu o gece marangozhanede düşürmüşsün.
Teşekkür ederim.
(Gerilim müziği...)
(...)
Bu dizinin ayrıntılı altyazısı FOX TV tarafından...
...Sesli Betimleme Derneğine yaptırılmıştır.
www.sebeder.org
Ayrıntılı Altyazı Çevirmenleri: Ece Naz Batmaz - Fatih Kolivar...
...Feride Tezcan - Gökberk Yılmaz - Gülay Yılmaz
Son Kontrol: Beliz Coşar
Teknik Yapım: Yeni Gökdelen Tercüme
("Işıl Özsüt - Kâr Etmez Ahım" çalıyor")
"Olsam da geçmem bin pare pare"
"Sevmiş bulundum güzelim gayrı ne çare"